Uçan balonlarım vardı benim de

Küçük bir çocuğun uçan balonları ol sen ama o küçük çocuk ben oliyim. Tutuniyim sana sıkı sıkı, hiç bırakmak istemiyim, endişeleniyim senin için. Bırakırsam nereye düşer diye yada kim alır benim balonumu diye korkiyim. Sırdaşım ol benim, geceleri korkup sana bakiyim, bana gülümsediğini hissediyim sonra huzurlu bir şekilde uyiyim. Nereye gidersem sen de gel peşimden, yalnız bırakma beni zamanla küçülme, sen hep o büyük gülümseyen balonum ol. Korkma sakın ! Bırakmam seni öyle köşelerde bir başına. Hem ben senmiyim ki balonlarından vazceçicek kadar büyiyim. Ben hep ufak bir kız olarak kalıcam sen de o elimden bırakmiyacağım balonum...
Aslında küçük bir çocuk olmak kötü değil ki aksine çok daha iyi, mesela bütün derdim sadece bir sakız almak yada babamın peşinden koşarak para koparmak yani bence güzel bunlar. Sen çocuk olmaktan korkma, ben senin balonun olurum, sönmem de hiç bir zaman öyle kocaman pembe bir balon olarak kalırım yanında, sen yeter ki balonunun iplerini sakın bırakmaa...